موقعیت جغرافیایی استان مازندران

موقعیت جغرافیایی

 استان مازندران در شمال کشور و با وسعتی معادل4 /23756 کیلومتر مربع حدود 46/1 درصد از مساحت کشور را در بر داشته است. دریای خزر درشمال ، استانهای تهران و سمنان در جنوب و استانهای گیلان و گلستان به ترتیب در غرب و شرق استان قرار دارند .

مازندران بر اساس آخرین تقسیمات کشوری دارای 19شهرستان به نام های آمل ، بابل ، بابلسر ، بهشهر ، تنکابن ، جویبار ، چالوس ، رامسر ، ساری ، سوادکوه ، قائمشهر ، گلوگاه ، محمود آباد ، میاندرود، نکا ، نور ، نوشهر، فریدونکنار و عباس آباد ، 56 شهر، 49 بخش، 113 دهستان و 3697 آبادی می باشد.

این‌ استان‌ در سال ‌ ۱۳۷۵، حدود ۲۲۰۶۸۰۰ نفر جمعیت‌ داشته‌ است‌ که‌ از این‌ تعداد حدود ۴۶ درصد در نقاط‌ شهری‌ و ۵۴ درصد در نقاط‌ روستایی‌ سکونت‌ داشته‌اند.

 بر اساس سرشماری سال 1390 ، جمعیت استان مازندران بالغ بر 3073943 نفر می باشدکل جمعیت نقاط شهری برابر 1682152 و کل جمعیت نقاط روستایی برابر 1391786 نفر می باشد.

آب و هوا

 استان‌ مازندران‌ از نظر طبیعی‌ به‌ دو قسمت‌ جلگه‌ ساحلی‌ و کوهستانی‌ تقسیم‌ می‌شود. رشته‌ کوههای‌ البرز مانند دیواری‌ مرتفع‌ نوار ساحلی‌ و جلگه‌ای‌ کناره‌ای‌ دریای‌ خزر را محصور کرده‌ است‌. در اثر نسیم‌ مداوم‌ دریا و بادهای‌ محلی‌ در سواحل‌ جنوبی‌ و شرقی‌ دریای‌ خزر، تپه‌های‌ ماسه‌ای‌ تشکیل‌ شده‌ و سدی‌ طبیعی‌ و کم‌ ارتفاع‌بین‌ دریا و جلگه‌ پدید آمده‌ است‌.

طبیعت‌ استان‌ مازندران‌ تحت‌ تأثیر عرض‌ جغرافیایی‌، سلسله‌ جبال‌ البرز، ارتفاع‌ از سطح‌ دریا، دوری‌ و نزدیکی‌ به‌ دریا، بیابان‌های‌ جنوبی‌ ترکمنستان‌، وزش‌ بادهای‌ محلی‌ و ناحیه‌ای‌ و پوشش‌ گیاهی‌ و جنگلی‌ قرار دارد. به‌ همین‌ جهت‌ آب‌ و هوای‌ مازندران‌ در کانون‌های‌ مختلف‌ جغرافیایی‌ متفاوت‌ و گوناگون‌ است‌ و انواع‌ آن‌ عبارتند از: آب‌ و هوای‌ معتدل‌ خزری‌، که‌ تابستان‌های‌ گرم‌ و مرطوب‌ و زمستان‌های‌ معتدل‌ و مرطوب‌ دارد. آب‌ و هوای‌ معتدل‌ کوهستانی‌، که‌ زمستان‌های‌ سرد با یخبندان‌ و تابستان‌های‌ معتدل‌ و کوتاه‌ دارد. آب‌ و هوای‌ سرد کوهستانی‌، که‌ یخبندان‌های‌ طولانی‌ و زمستان‌های‌ سرد و تابستان‌های‌ کوتاه‌ و خنک‌ دارد. ریزش‌های‌ جوی نواحی‌ کوهستانی‌ غالباً به‌ صورت‌ برف‌ است‌ که‌ تا اواسط‌ دوره‌ گرما نیز دوام‌ می‌آورد

آب و هوای مازندران ، معتدل و مرطوب ( معروف به معتدل خزری ) است . امتداد کوههای البرز در جنوب ، نزدیکی به دریا و پوشش گیاهی از دلایل اصلی تعدیل آب و هوای این منطقه است .
از لحاظ طبیعی مازندران به سه قسمت اصلی کوهستانی در جنوب ، میان بند در وسط و جلگه ای در شمال تقسیم می شود . شیب ناهمواری های آن از غرب به شرق به موازات دریای خزر است . رشته کوه البرز با رودهای کوچک و بزرگی که درامتداد شمالی - جنوبی آن جریان دارند به سه منطقه غربی ، مرکزی و شرقی تقسیم شده است .
اهالی مازندران به زبانهای فارسی و گویش مازندرانی تکلم می کنند . گویش مازندرانی که بازمانده زبان ایرانیان قدیم (پارسی میانه) است تقریباً در همه جای استان متداول است . در این استان7 .99 درصد جمعیت آن را مسلمانان شیعه تشکیل می دهند .
مازندران تنها استانی است که با سه محور هراز ، کندوان و سواد کوه با مرکز کشور مرتبط بوده و سه فرودگاه ساری ، نوشهر و رامسر ارتباط هوائی آن را با سایر نقاط برقرار ساخته و راه آهن سراسری از آن عبور می کند . علاوه بر آن جاده ساحلی از رامسر تا بابلسر به طول 220 کیلومتر و با فاصله 10 الی 300 متر از کنار دریا می گذرد .
آنچه که مازندران را از سایر مناطق مختلف ایران متمایز می کند موقعیت طبیعی و جغرافیایی آن است. وجود دریای مازندران (کاسپین ) با ساحل زیبا و مناسب بهمراه برخورداری از دامنه ها و پارکهای جنگلی و کوهستانی ، وجود قله دماوند با 5670 متر ارتفاع معروف به بام ایران ، غارها، آبشارها ، رودخانه ها ، آبهای متعدد سرد و گرم معدنی، چشمه ها، تالاب ها به ویژه شبه جزیره میانکاله در بهشهر ، این منطقه از کشور ایران را به مجموعه‌ای متنوع برای زندگی و حتی استفاده گردشگران با انگیزه مختلف بدل نموده است.